RSS  

روز شصت و پنجم نوشته بودم «یعنی زندگی یک سال دیگه چه شکلیه؟ دو سال دیگه چی؟»

پنج سال گذشت مثل چشم بر هم زدنی و زندگی... زندگی قشنگه.

  RSS  

برام اونجاش قشنگ بود که تو این همه بلایی که سرمون اومد مکمل همدیگه بودیم.

اونجایی که اون کم آورد من آرومش کردم و برعکس.

به همدیگه حرفای امیدوار کننده زدیم وقتی هر دو دلمون خون بود.

بمب ها ریخته شد؛ جان ها گرفته شد؛ زندگی اما ادامه داشت ... باران بارید، پرنده خواند، بهار شد.